Bilimsel yapitlar için bir kilometre tasi olan bu yapit, kirk dile çevrildi, on milyondan fazla satarak uluslar arasi bir fenomen haline geldi.

Zamanin Kisa Tarihi Hakkinda Söylenenler

“Canli ve kiskirtici… Hawking’in bir ögretmene özgü dogal yetenekler olan kaliteli bir espri anlayisi ve karmasik önermeleri günlük yasamdan çekip aldigi analojilerle resmetme becerisine sahip oldugu açik.”
-The New York Times-

“Bu kitap, bir çocugun merakiyla bir dahinin zekasinin uyumlu bir birlikteligi. Hawking’in evreninde dolasirken zekasina hayran kaliyorsunuz.”
- The Sunday Times(Londra)-

“Etkileyici ve kolay anlasilir… Siradan bir okurun dahi bilimin derinliklerini kaynagindan ögrenmesine olanak sagliyor. Piril piril parlayan bir kitap.”
-The New Yorker-

“Stephen Hawking duru anlatimin ustasi oldugunu kanitliyor. Yasayan baska birinin, böylesine ürkütücü görünen matematiksel konulari bu denli açik ve kolay anlasilir biçimde dile getirebilecegine inanmak güç.”
-Chicago Tribune-

“Evrensel fizigin karmasikligini böylesine bir açiklikla ve zekice ancak o bütünlestirebilirdi.”
-The New York Review of Books-

“Belki de, siradan okur için yazilmis en mükemmel astrofizik kitabi. Tesekkürler Dr. Hawking.”
-Booklist- (Arka Kapak)

Günümüz Türk şiirinde Edip Cansever’in önemli bir yeri olduğu tartışılmaz bir gerçek.
Ben Ruhi Bey Nasılım Edip Cansever’in, Tragedyalar ile Çağrılmayan Yakup kitaplarının bir uzantısı sayılabilir. Cansever bu kitabında da insanın trajik varlığına eğilmiş, saptamanın, sergilemenin de ötesinde, insanın “aşama” gücünü hiçbir durumda yitiremeyeceğini bir daha kanıtlamıştır.

Ben Ruhi Bey Nasılım bu yargıyı kanıtlayan bir Edip Cansever şiiridir.

1955 ve 1973 arasında yazılmış bu şiirlere baktığımda (çeşitli nedenlerle) en çok son şiirleri beğendimi görüyorum. Bundan da memnunum. Elbette gelecekte yazacağım şiirlerin nasıl olacağı veya başka şiirler yazıp yazmayacağım konusunda hiç fikrim yok, çünkü ne kadar yaşayacağımı bilmiyorum, ama şiir yazmaya oldukça geç 35 yaşımda başladığıma göre bana fazladan bir kaç yıl tanıyacaklarını sanıyorum. Bu arada, okuyacağınız bu şiirlerle yetinmek durumundayız.

Charles Bukowski 30 Ocak 1974

“hiçbir şeyin önemi yok bir yatakta debelenmekten başka ucuz hayaller ve bir birayla yapraklar ölürken ve atlar ölürken ve ev sahipleri koridorlarda dikmiş gözlerini bakarken; canlıdır müziği çekilmiş perdelerin, sinek sürüleri ve patlamalar sonsuzunda son insan’ın mağarası; hiçbir şeyin önemi yok sızdıran lavabodan başka, boş şişeden, keyiften, kıstırılmış bıçaklanmış ve traş edilmiş gençlikten başka, kendisine sözcükler öğretilip ölsün diye arkası yastıkla desteklenmiş gençlikten başka.” (Arka kapak)

Yüzlerce yıl boyunca, Çin’den Kuzey Afrika’ya uzanan ve Çin, Çin Hindi, Hindistan, İran, Irak, Türkiye, Suriye ve Mısır’ı kapsayan bir alanda anlatılan Binbir Gece Masalları, ilk kez Antoine Galland tarafından düzenlenip Fransızcaya çevrilerek (1704-17, 12 cilt) dünyaya tanıtıldı. Bugüne kadar bellibaşlı bütün dillere çevrilen bu masallar, Galland’dan çok daha öncesinden başlayarak, edebiyattan müziğe, sinemedan baleye kadar bütün alanlarda pek çok sanatçıyı derinliğine etkiledi, defalarca işlendi, yeniden yorumlandı, taklit edildi.

Alim Şerif Onaran (1921-2000), Binbir Gece Masalları’nı ilk kez tam metin halinde dilimize kazandırdı. Orhan Pamuk, gözden geçirilmiş bu yeni basım için bir sunuş yazdı. Size kalan sadece “Açıl susam açıl!” demek…

Bir Hitit Destanı
Anadolu’daki ilk büyük devlet: Hititler.
Yeryüzündeki ilk büyük savaş: Kadeş.
Kadeş’e giden sevgilisini 3 300 yıldır bekleyen Hititli bir kadın: Ninatta.
Yarıda kalan bir sevda: Ninatta ve Nuvanza…

Günümüzden 3300 yıl önce yapılan bir savaştır Kadeş ve iki büyük uygarlığı Mısırlılar ile Hititleri karşı karşıya getirir. Savaş sonrasında yapılan anlaşma ise tarihe bir ilk olarak geçer. Dünya çok uzun yıllar Kadeş Savaşı’nı Mısır kaynaklarından elde edilen bilgilere göre değerlendirdi. Daha sonra elde edilen bulgular tarihin bile yanılabileceğini gösterdi. Örneğin Mısırlılar tabletlerinde savaşı kazandıklarını yazmalarına rağmen, uğrunda savaşılan bugünkü Suriye topraklarının savaş sonrasında hâlâ Hititlerin elinde olduğunu öğrendik.
“Ninatta’nın Bileziği”nde ise tarihin ötesinden savaşın kederiyle örtülü bir kadın sesi ulaşıyor bize ve ölümsüz sevdasının öyküsünü taşıyor bugüne. Ninatta, sonsuz bir aşkı anlatırken Hitit dualarını, Hitit büyülerini, Hitit-Mısır yazışmalarını da aktarıyor ve okuru zevkli bir tarih yolculuğuna çıkarıyor.
“Ninatta’nın Bileziği”, Türk polisiye edebiyatının usta ismi Ahmet Ümit’in kaleminden, “Patasana”dan sonra Hititler üzerine yine çarpıcı bir epik roman.

Günümüz Türkiye’sinin içinden bıçak gibi geçen bu romanda üç kişiyle tanışıyoruz.
Van gölü kıyısındaki kasabada, tecavüze uğramış olan on yedi yaşındaki Meryem, evlerinin ‘izbe’ denilen ambarına kilitlenmiş durumda yazgısını düşünmektedir. İstanbul’un tanınmış profesörlerinden Harvard mezunu ve varlıklı İrfan Kurudal, Boğaz’a bakan evinde yaşamını kökten değiştirme planları yapmaktadır.
Cemal ise Gabar dağlarında PKK takibinde, ateş altındadır.

Yaşam bu üç kişinin yolunu garip bir raslantıyla birleştirir ve birbirlerinin ruh fırtınalarını daha yakından tanırlar.

Mutluluk hem bir dönem romanı; hem kentiyle kasabasıyla, İstanbul’u ve Ege’siyle bugünkü Türkiye’nin tanığı, hem de anlattığı kişilerin psikolojik derinliklerine ulaşan bir başyapıt.

Meryem’i, İrfan’ı ve Cemal’i hiçbir zaman unutmayacaksınız.

Her şey, kitaba adını veren ilk öykünün yazılmasıyla başladı. Öyküyü tamamladığımda daha önce başıma gelmeyen garip bir huzursuzluk yaşadım. Öykü bitmişti, ama benim iç hesaplaşmam bitmemişti. Kahramanlarıma haksızlık ettiğimi, onları orta yerde bıraktığımı düşünüyor; Mine, Sedat ve Tamer’in yaşadıkları parçalanıştan sonra ne yaptıklarını, iki çocukluk arkadaşının aradan geçen yıllarda nasıl bu denli değişebileceğini merak ediyordum. Bir süre sonra, yeni bir öykü yazmak için masaya oturduğumda, kağıdın üzerinde kahramanlarımın çocuklarıyla karşılaştım. Beni, geçmişleri araştırmaya onlar zorladı. Sedat ile Tamer arasında eşcinsel bir ilişki var mıydı, müsveddeye benzetilen bir yaşam temize çekilebilir miydi, Mine’nin inandığı gibi ihanetin ilacı karşı ihanet miydi gerçekten? Bu sorulara yanıt ararken, kahramanlarımın değişik dönemlerini anlattığım bir dizi öykü çıktı ortaya. Her biri tek başına da okunabilen öyküler; tıpkı yap-boz parçaları gibi bellli ipuçlarıyla birbirlerine bağlandılar. Bu açıdan, aslında bir öyküler toplamı olan Ten Yükü’ ne dikkatli okura karışık sunulmuş bir roman gözüyle de bakılabilir. Her ne kadar, parçaların yanlış yerleştirilmesinin, farklı okumalara açık bir kurguya sahip olan kitabın özünü zedelemeyeceğine inanıyorsam da, gönlüm, okurun Ten Yükü’ne kırılacak bir eşya duyarlılığıyla yaklaşmasından, doğru tabloyu oluşturabilmesinden yana…

Yap-boz oynadınız mı? Kimilerine çocuk oyunu gibi gelir, ancak sanıldığı kadar kolay değildir. Her birinin anlamı ayrı, renk renk parçaları birleştire birleştire bir bütüne ulaşıyorsunuz. Elde ettiğiniz; düş dünyanızı varsıllaştırarak anlamlı resimlerden yalnızca biri. UYKUSUZ GECE DÜŞLERİ’nin yazarı Atilla ŞENKON, tıpkı bu oyundaki gibi parçaları koyuyor önünüze. Her biri yaşamın bir kesitinden, renk renk, anlamlı… Her biri, her okuru ayrı algılama alanlarına çekiyor. Sayfalar ilerledikçe düşsellikten sıyrılıyor parçacıklar. Birleşiyor, birleşiyor…
Sonunda TEN YÜKÜ’nü tutuyorsunuz elinizde. Yaşamı anlamlı kılan ne varsa, onlar TEN YÜKÜ’nde bütünleşerek kuşatıyor sizi. Salt kitapla değil, Atilla ŞENKON’un düşsel dünyasıyla da bütünleşerek, kocaman bir tablonuın içinde buluyorsunuz kendinizi.

Melissa: Genç bir kız… ve günlüğü:
Sevgi, aşk, kendine güven, arkadaşlık, cinselliğin keşfi, duygusal gelgitler, arayışlar ve kayboluşlar… Dürüst, açık, çekici, düşündürücü, insanın içine işleyen ve her şeyden öte cesur itiraflar…
İtalya’da, Susanna Tamaro’nun kitabı kadar satan bu kitap ailelerin çocuklarıyla konuşmadıkları, öğretmedikleri tek konudan söz ediyor: Cinsellik.
“Göz alıcı bir şekilde kendinden emin olan bu lise öğrencisinin itiraflarının yarattığı şok dalgaları hala gündemde.”
The Times

“Çok büyük bir etkisi olan küçük kitap.”
New York Times

Yatmadan önce 100 Fırça Darbesi, İtalya’da 1.000.000 adet satıldı. İspanya, Fransa, Almanya, ABD, Kanada, Rusya, Yunanistan ve İngiltere’nin de aralarında bulunduğu 26 ülkede bestseller oldu. Film hakları Francesca Neri tarafından alındı.

Mahmut Memduh UYAN’ın BEN BİR İNSANIM başlıklı belgesel anlatısı, Ankara 1 No’lu Sıkıyönetim Mahkemesinde yaptığı savunmanın bir bölümünü oluşturuyor. Bu metin bir direnişin tanıklığı. İnsan onurunun, insan sevgisinin, dostluğun, arkadaşlığın, yoldaşlığın, et-kemik ve sinirin dayanma gücü üzerinde sınandığı bir deneyimin tanıklığı… Sartre’ın deyişiyle, “işkencecilere boyun eğmeyerek, o, insanlık adına büyük bir zafer kazandı… O, insanlar arasında insan kalabilmek için, doğal bir hak için en yüksek ücreti ödedi…” (J.P. Sartre, “Henri Alleg’in Yanıtı”) Yine Sartre 1958 Cezayir’inden söz ederken “Halka sürekli işkence yapılıyor. Bunu validen köylüye herkes biliyor, ama hiç kimse bu konuda konuşamıyor. Arada tek tük zayıf sesler yükseliyor… Fransa işgal altındaymışçasına suskun” diyordu ve durumu Nazi Almanya’sında Almanların bilmemezlikten duymamazlıktan gelmesine ve bunun onları sorumluluktan kurtarmadığına dikkat çekiyordu. “Saf değil, iğrenciz” diyordu. Sartre. “kaçış, dürüst olmama, yalnızlık, suskunluk bir suç ortaklığını yüklenmek anlamına geliyor.” Evet, susku içinde bir ülke… Duymazdan, bilmezden,görmezden gelme, kaçış,yılgı, küçüklükler…Bunlar da işlenen insanlık suçlarına en azından ahlaki açıdan suç ortaklığı anlamına gelmiyor mu? Daha önce, kimi kuramsal-felsefi kitaplarımızla, belgesel anlatı ve yeni sesler gibi dizilerimizle ülkemizdeki insan hakları mücadelesine katkıda ve dayanışma içinde bulunmağa çalışmıştık. Bu çabamızı BEN BİR İNSANIM ile sürdürüyoruz. Onlar, bu direniş ve onur sınavını herkes için verdi. Onları yalnız bırakmayın! Bu çığlığa kulak verin! (Önsöz’den)

THKO (Türkiye Halk Kurtuluş Ordusu) adlı devrimci örgütün önderlerinden Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan, Hüseyin İnan ve arkadaşlarıyla Ankara’da, Mamak Askeri Cezaevi’nde karşılaşmıştım. Kimini önceden de tanırdım: Hüseyin İnan, Sinan Cemgil gibi. Kimini de cezaevinde tanıdım: Deniz Geçzmiş, Yusuf Aslan gibi, Deniz Gezmiş’in isteği üzerine, onlarla konuşacak, gerekli birikimi sağlayacak, sonra da oturup onların romanını yazmaya çalışacaktım. Heyecan verici, müthiş onurlu bir çalışma başlıyordu benim için. Kimi gizli, kimi açık buluşmalarda bir kısmıyla konuştum. Durmadan sorduğum sorulara aldığım yanıtlar, gerekli ayrıntıları yakalamak içindi. Bir roman için ayrıntılar kaçınılmazdı. Bu tasarı çok iyi başladı, ama ne yazık ki yarıda kaldı. Tam işin içindeyken, hiç beklemediğim bir anda cezaevinden salıverildim. Elimdeki notlar, bir roman için yetersizdi. O güzel insanlar-kimi asılarak, kimi kurşunlanarak – öylesine vahşice yok edildiler ki, bende kalan bu değerli notları artık kendime saklayamazdım. Yıllar sonra oturdum, bu kitabı yazdım, Gülünün Solduğu Akşam, serüven dolu bir roman gibi de okunabilir, ama acı yüklü, hüzün yüklü bir kitap olduğu bilinmelidir. Anı, belge karışımı bir anlatı olarak ortaya çıkan bu kitabımı okuduğunuz zaman, dilerim, sizde bırakacağı hüzün kalıcı olsun.